Samkvæmt Nick Woodall, sálfræðingi með MS í sálaraflfræði, getur barn sem elst upp við foreldraútilokun  upplifað sig knúið til að hafna öðru foreldrinu vegna þrýstings frá hinu en við það er hætta á að barnið kljúfi sjálf sitt og upplifi í kjölfarið heiminn sem svartan og hvítan.

Þá er annað foreldrið holdgervingur alls sem er gott og hitt alls sem er slæmt,  en í raun er barnið að varpa sundruðu sjálfi sínu yfir á foreldrana. Slíkur klofningur getur  verið til staðar fram á fullorðinsár ef barnið fær ekki viðeigandi sálfræðimeðferð, og hefur þá áhrif á sjálfsmynd barna og sambönd þeirra við aðra.

Að mati Woodall þarf því að skoða útilokun sem barnaverndarmál en ekki sem forsjár- eða umgengnismál því í raun sé útilokun ofbeldi gegn börnum miðað við langvarandi afleiðingar þess. Ef ekkert er gert er hætta á að næsta kynslóð erfi áfall barnsins með tilheyrandi neikvæðum áhrifum.